(Oranje 5 – Blauw 5) Zondagochtend zat opnieuw alles mee voor een hoogstaande pot topvoetbal. Een ruime schare supporters, twee complete teams die ervoor gingen, een flinke resem goals en een einduitslag waar iedereen vrede mee kon nemen. Volgens onze analyse mag selectieheer Tjen met alle lof hiervoor aan de haal gaan.
Onze analist heeft het voor u even uitgeplozen. Van de laatste 5 geregistreerde wedstrijden eindigden er drie op een (telkens spannende) draw. Eén andere, en een niet geregistreerde (op zondag 1 april, uitslag 5-4) eindigden telkens met het kleinste puntenverschil. De resterende wedstrijd eindigde wel op 3-0, maar ook daar duurde het tot een stuk in de tweede speelhelft eer de ploegen afstand van mekaar namen.
Wij vroegen ons af wat er is gekomen van legendarische uitslagen als 9-6 (november 2010), 12-7 en 7-10 (januari 2011) – en dat is nog maar een lukrake greep uit het archief? Zou het kunnen dat de ploegen wekelijks steeds beter op mekaar worden afgestemd? Meer aan elkaar gewaagd? Ondanks de wisselende opkomst, want opnieuw waren er zondag heel wat terugkomers en haast evenveel achterblijvers. Dan is dat ongetwijfeld te danken aan selectieheer Tjen, die zijn taak steeds beter onder de knie krijgt.
Supporters tevreden
Supporter X: “Een kniesoor die zich bij aanvang van de wedstrijd nu nog druk maakt over het onevenwicht in de geselecteerde ploegen. Vroeger kwam dat héél frequent voor, moesten ploegen op het veld en nog voor het eerste fluitsignaal al danig herschikt worden. Als supporter raakte je er de draad totaal bij kwijt als het team van je voorkeur nog voor aftrap zijn sterspeler moest afstaan, of erger nog: je favoriete speler zomaar naar de tegenstander verhuisde.”
Speler Y: “Het was dan vaak de scheids die de volle lading kreeg voor het onevenwicht op het veld. Terwijl de problemen ontstonden bij een lamentabele ploegenselectie. Zoiets zie je amper nog vandaag.” Selectieheer Tjen mag deze pluim terecht op zijn hoed steken, zo vinden we. De cijfers gunnen hem een belangrijk aandeel in het welslagen van onze zondagse pot voetbal.
Multitasking
Nog meer eer voor de man overigens. Want ook al leidde ref Jef zondag opnieuw de wedstrijd, een week eerder nog werd hij vlekkeloos vervangen door diezelfde Tjen, die ook een reputatie aan het opbouwen is als assistent-ref. En op de koop toe trok Tjen zondag laatstleden nog eens de schoenen aan om de verdediging van Oranje aan een numeriek evenwicht te helpen. Prestatie die eveneens op bijval van de supporters kon rekenen.
Nochtans begon Oranje niet te best aan deze wedstrijd. Centraal verdedigingsduo Pieter en Marc misten overleg en straalden aanvankelijk weinig authoriteit uit, waardoor Blauw nog voor de koffie driemaal tersluiks door de buitenspelval wist te breken. Ondanks sterk afbraakwerk van de uit blessure teruggekeerde Stef, mocht doelman Swa zich evenveel keren omdraaien.
Meester-strateeg Thieu
Vooral de snelle, vinnige Nordin en centrumspits Hans waren een gesel voor de Oranjeverdediging. En op rechts lag ook potige Gregory voortdurend op de loer. Achterin bij Blauw hield Alain, samen met Hugo en Guido stevig het slot op de deur. Toch wist Jeroen voor de koffie al eenmaal tegen te prikken.
Ook in de tweede speelhelft bleef Blauw telkens uitlopen, al bood Oranje met de offensieve tandem Andy en Jeroen, geïnspireerd door de tactisch sterke Thieu (ook al terug na weken afwezigheid) flink weerwerk. Thieu: “Mijn grootste verdienste is ongetwijfeld dat ik onze ploeg met positieve aansporingen en geniale ingevingen een wedstrijd lang in het gareel hield. En zonder dat iemand het doorhad, heb ik ook het sluitstuk van Blauw, Alain, nog letterlijk buitenspel gezet.”
Terechte draw
Inderdaad, want na de koffie bleef Alain in de kleedkamers en herstelde zo het numerieke evenwicht, nadat ook Marc2 bij Oranje al vroeg in de wedstrijd het veld had moeten verlaten. Het wegvallen van de libero haalde bij Blauw wel de grendel van de poort. Op de koop toe moest doelman-in-opleiding Lucas noodgedwongen nog truitjes wisselen met de licht gebleseerde Geert.
In de slotfase van de match klommen les Oranges met veel beukwerk toch op gelijke hoogte, en het scheelde weinig of ze haalden, niet helemaal verdiend, de volle buit nog binnen.
